Thema: Vruchtdragen #11
“De vrucht van de Geest is echter: liefde, blijdschap, vrede, geduld, vriendelijkheid, goedheid, geloof, zachtmoedigheid, zelfbeheersing.” (Galaten 5:22)
In de vrucht van de Geest zit ook geloof. Als je nu scherp genoeg bent, zou je zeggen: “Dat kan helemaal niet, want bij de vrucht van de Geest gaat het om je karakter en geloof is geen karaktereigenschap”. En dan heb je helemaal gelijk. De karaktertrek geloof bestaat inderdaad niet. Je kunt hooguit nog zeggen dat je goedgelovig bent, maar dat is qua vertaling geen optie. Dat klinkt trouwens ook niet heel erg positief.
Het Griekse woord ‘pistis’ heeft meerdere betekenissen, die wel dicht tegen elkaar aanliggen. Geloof heeft alles te maken met vertrouwen. En je kunt iemand alleen maar vertrouwen op het moment dat hij betrouwbaar is. Als je zo naar geloof kijkt, kom je uit bij het woord ‘trouw’. Dat is wel een karaktertrek en dat is ook in de vertaling heel goed mogelijk als optie.
Je zou bij dit onderdeel van de vrucht ook niet moeten vragen naar je geloof of dat je geloof hebt voor de ander, terwijl je dat iets zou kosten. Je zou hier de vraag moeten stellen hoe betrouwbaar je bent. Betrouwbaarheid en trouw heeft alles te maken met Wie God is en dus is het ook een onderdeel van de vrucht van de Geest. Het kan niet zo zijn dat God trouw is aan wat Hij zegt en belooft, maar dat wij dit vervolgens niet zouden zijn.
Nu zou je kunnen zeggen dat de lat dan wel heel hoog ligt, want zo onvoorwaardelijk trouw als God is, kan voor ons nooit. Maar ja dat geldt voor alles van de vrucht en daarom is het ook de bedoeling om hierin te groeien. En trouw zit eigenlijk in je hele leven. Of het zou in je hele leven moeten zitten. Wat zou er gebeuren als al Gods kinderen in alles wat ze doen trouw zouden zijn? Geen leugens, geen vreemde manieren van zakendoen, trouw in relaties. Werkelijk in alles trouw. Dus ook niet dat leugentje om bestwil, ook niet die ene keer handeldrijven waar het niet eerlijk ging.
Misschien is dit wel het grootste probleem van het christendom. Het probleem dat als het er om aankomt, wij erg makkelijk onze betrouwbaarheid loslaten. Soms ook gewoon uit angst, omdat je bang bent iets kwijt te raken. Of omdat je bang bent om in de problemen te komen. En soms komt onbetrouwbaarheid niet uit, maar meestal ontstaat er een gevoel waardoor mensen je toch niet helemaal durven te vertrouwen.
Nu gaat het er niet over om elkaar de maat te nemen. Helemaal niet zelfs. We zijn allemaal struikelende gelovigen. Dus daar gaat het echt niet om. Maar ik hoop dat er iets van de intentie begint te groeien. Dat er iets meer vrucht van de Geest ontstaat op dit gebied. En bedenk dat God betrouwbaarheid beloont, zelfs al lijkt het dat het je soms veel kost. Liegen over een fout en de schuld op een ander schuiven lijkt wel makkelijk en de minste schade op te leveren. Maar is dat het waard als je weet dat God betrouwbaarheid beloont?
Gebed: Heer, laat mij groeien in trouw, zuiverheid en eerlijkheid, zodat mensen mij durven te vertrouwen zoals U te vertrouwen bent.
