Geen vrucht gevonden
Lezen: Lukas 13:1-9 - Tekst: Lukas 13:6
In Amerika zijn vele mensen omgekomen bij die orkaan van enkele weken geleden en de tweede orkaan komt er aan. En hoe kijken wij daarnaar? Welk doel zoeken wij achter deze ellende? Het is heel gemakkelijk om te zeggen: dat is een gevolg van de zonde. Want als dat een gevolg van de zonde is, zijn wij dan beter dan die mensen in Amerika. Zijn wij dan beter dan de mensen zo'n vijf jaar geleden in Enschede? Wat is de reden dat wij nog steeds in het leven mogen zijn en anderen niet. Vorige week een jongen van 22 die tijdens zijn werk verongelukte? Twee meisjes die vanuit hun werk vandaan onder een trein terecht kwamen? Zij wel en wij niet? Of komen deze vragen niet bij je op? Wij geloven toch niet in een noodlot? Wij geloven toch niet dat de dingen gebeuren omdat ze gebeuren. Wij geloven toch in een almachtig God, in Wiens hand heel deze aarde is. Niets gebeurt er in deze wereld zonder dat God het toelaat? Er valt geen haar van ons hoofd, zonder de wil van God.
Is God dan een God van willekeur? De één rukt Hij weg uit dit leven en een ander mag nog een poosje blijven? God doet het allemaal zonder oorzaak? God doet het misschien wel uit wellust? Nee, dat gaat te ver hè, dat zullen wij niet zeggen en ik denk dat we dat ook helemaal niet mogen zeggen. Maar toch begrijpen wij God niet. Laten we dan niet vergeten dat God voor ons beperkte verstand niet is te begrijpen. Hoe groot zijn Gods gedachten? Gods gedachten zijn zo groot dat het is als dat jongetje dat een grote kuil op het strand groef en met emmertjes deze kuil ging volgieten met zeewater. Hij wilde dat de zee leeg werd gegoten in zijn diepe kuil. Maar die kuil kon de zee niet bevatten. Zo groot is God, dat zelf al proberen we Hem te begrijpen, we niet veel verder komen dan een beperkt deel. Nooit zal ons verstand God kunnen begrijpen.
En toch, leven wij wel met vragen over het waarom van het sterven van mensen. En misschien is het nog wel wat op afstand, maar het kan ook zijn dat je je afvraagt waarom je een familielid moest missen? Of waarom dat het kleine ventje uit je omgeving sterven moest, terwijl die misdadiger blijft leven. Dat zijn toch geen ondenkbare vragen? En dan lezen we in het Evangelie naar Lukas een geschiedenis waarin de mensen dezelfde vragen hadden. Pilatus had Galileërs omgebracht en de mensen begrepen er ook niets van. We zien dat wel vaker in de Bijbel. Bij de blindgeborene vroegen de mensen ook wie er gezondigd had, waardoor hij blind geboren was. Had hij gezondigd, of zijn vader en moeder? En ik denk dat we dan heel menselijk omgaan met Gods daden en dat we alles uit het verband gaan trekken. We proberen dan Gods gedachten te ontrafelen aan de hand van onze redeneringen. Ook als we ons afvragen waarom wij het moeilijk hebben, terwijl anderen dat niet hebben. En dan laat de Heere Jezus in deze geschiedenis zien wat de reden is waardoor God dit doet.
Hij vraagt de mensen of zij die onder de omgevallen toren van Siloam terecht waren gekomen slechter waren dan de mensen die erbij stonden en dit overleefden. En dan laat de Heere niet eens ruimte om antwoord te geven en Hij beantwoord Zelf de vraag die Hij stelde. Nee, zegt Hij, die mensen die bleven leven die waren niet beter dan die achtien die omkwamen. De mensen in Amerika die hun leven lieten bij de orkaan waren niet slechter dan jij en ik. We zijn allemaal van dezelfde lap gescheurd en we zijn allemaal tot op ons bot besmet met zonde. Heel ons wezen is zonde. Niets dan zonde. Tenminste van nature en in onszelf. Daar is geen enkele reden voor God om ons wel te laten leven en een ander niet.
Maar wat is het dan wel? Waarom geeft God ons nog steeds genadetijd? We zijn net zo slecht en het zal ons net zo vergaan. Ook wij zullen omkomen als we ons niet bekeren. Betekend dat dan dat al die mensen onbekeerd waren? Betekend dat dan dat zulke vreselijke dingen alleen maar de onbekeerden ten deel zal vallen? Er zijn verhalen genoeg die aantonen dat dit niet zo is. We kennen verhalen uit China en Noord-Korea van christenen die grote getuigen waren van Christus dat ze op de gruwelijkste manier om het leven kwamen. We weten het van kinderen van God uit de Tweede Wereldoorlog. Maar dat is de bedoeling van de Heere Jezus niet om ons dat te vertellen. Wij mogen helemaal geen waardeoordeel geven over mensen die op zo'n vreselijke manier om het leven komen. Jezus heeft een heel ander doel met dit antwoord.
Het is niet de bedoeling dat wij God ter verantwoording gaan roepen en het is niet de bedoeling dat wij een oordeel gaan vellen over anderen. Jezus wijst met deze geschiedenis op een heel andere zaak. Jullie, zegt Hij, zal hetzelfde gebeuren. Jullie zullen ook omkomen als je je niet bekeerd. En dan zijn we op het punt waar we moeten zijn. Jezus legt deze geschiedenis uit als een roepstem. En dat moet ieder sterfgeval voor ons ook zijn. Het zijn roepstemmen en die roepstem roept: "Bekeert u"!! Je bent nog in het heden der genade. Je bent nog in de welaangename tijd waarin de Heere Zijn Woord en Zijn roepstemmen laat horen met het doel wat Hij altijd met jou en met alle mensen heeft gehad: Hij gunt je het eeuwige leven en daarom mag je nog leven. Dan moeten we ons juist niet gaan afvragen waarom anderen deze genadetijd niet meer hebben gekregen en waarom jij en ik wel. Dan roepen we God ter verantwoording. God geeft ons genadetijd zodat we vruchten van geloof en bekering zullen voortbrengen.
En dan begrijp ik ook niet waarom er kinderen op jonge leeftijd overlijden. Maar we moeten dat ook niet proberen te begrijpen, want dat lukt ons toch niet. En ik besef dat ik dit met grote voorzichtigheid moet zeggen omdat er wellicht onder ons zijn die een kind hebben verloren. En dit is een ondragelijke zaak. En ik zeg dit ook niet om mijzelf goedkoop af te maken van de waarom-vragen. Alleen we weten uit Gods Woord dat God recht en goed is in heel Zijn doen. Niet dat we dat kunnen begrijpen en niet dat je daardoor een verlies eenvoudig zou kunnen verwerken. Ik denk dat sterfgevallen van jonge mensen moeilijk zijn om te verwerken, maar dwars door al het verdriet heen heeft de Heere een doel met al deze roepstemmen.
De Heere Jezus neemt dan een gelijkenis van een vijgeboom die geen vruchten voortbrengt. En de eigenaar wil deze boom omhakken omdat er geen vruchten aanzitten. Hij neemt in de wijngaard plaats in die beter ingenomen zou kunnen worden voor een druivestruik. Nu neemt hij omzet weg voor de eigenaar. Hak die boom maar om, zegt dan de eigenaar. Nee, zegt dan de wijngaardenier. Laat hem nog een jaar staan en ik zal het omgraven en hem veel mest geven en als hij dan ook volgend jaar geen vruchten voortbrengt, dan zal hij omgehakt worden.
Dit beeld wordt door Christus geestelijk bedoeld. Want als je nu al die roepstemmen tot je hebt gekregen en als je nu keer op keer het Evangelie hebt gehoord en nog steeds ben je onbekeerd omdat je niet wil geloven dat God geen lust heeft in je dood, maar veel meer dat je zult leven dan stelt God met eerbied gesproken maar voor om de levensboom om te hakken en in het vuur te werpen. Dat is de realiteit!! Dat is de zeer ernstige waarschuwing die uitgaat van dit beeld. Als je nu al jaar op jaar het Evangelie hebt gehoord en al zoveel roepstemmen hebt ontvangen waarin je iedere keer duidelijk werd dat jij ook elk moment de eeuwigheid kan ingaan en het naast je neerlegt, dan is de realiteit dat je aan een zijden draad boven de hel hangt!! Open je ogen er toch eens voor. Je bent in levensgevaar. De bijl ligt al aan de wortel van de boom. Gods geduld is niet eindeloos met je. Hoe vaak is Hij in de wijngaard wezen kijken om te zien of er vruchten zichbaar werden aan je levensboom? Hoe vaak is Hij geweest. Hoe vaak heeft Hij door Zijn Geest je levensboom bemest met het kostbare mest van het Evangelie? Hoe vaak?
En houdt er rekening mee dat die vijgeboom in een wijngaard staat. Dat stelt nog extra eisen aan die boom. Die boom staat op de beste grond. Want die wijngaard is immers het inkomen van de eigenaar. Daar werd tijd aan besteed. En daar staat die vijgeboom ruimte in te nemen terwijl hij niets opbrengt. Je mag keer op keer het Evangelie horen. Kijk eens op welke bevoorrechte grond je mag leven. De beste mest wordt dag aan dag door de grond van je bestaan gemengd. Christus heeft Zichzelf gegeven als mest voor je leven. Ik bedoel het met eerbied, maar Jezus biedt Zich aan als het enige middel waardoor jij vruchten kan voortbrengen. God vraagt geen mooie groene bladeren. Hij vraag geen vromigheid zonder vrucht. Het vroom roepen van Heere, Heere zijn geen vruchten en ook de bloesem is geen vrucht. Bloesem van het beloven dat je het beter zal gaan doen. God vraagt maar één ding. Hij wil vruchten zien aan de boom. Hij wil vruchten zien in je leven. Alleen dan zal Hij de boom laten staan. Er zijn vijgebomen die meer vruchten voortbrengen langs de weg dan die in de wijngaarden staan.
En juist die bevoorrechte bomen worden nu, op dit moment door God beoordeeld. En als die vruchten er niet zijn dan komt het moment steeds dichter bij dat God de zaag pakt en de boom zal omzagen. Onnuttige bomen hebben geen doel. Daarom waarschuw ik je zeer ernstig. Als je nog steeds in dit leven bent zonder dat er bekeringsvruchten zichtbaar zijn, dan staat Gods toorn op het punt van ontbranden. En God is een God van liefde, want Hij geeft je nog steeds de tijd om je te bekeren en om het Evangelie te geloven. Hij laat je iedere keer weer Christus verkondigen tot je redding.
Want ondertussen wil je natuurlijk weten hoe die vruchten er dan uit moeten zien die God van je vraagt. Er is maar ene vrucht belangrijk. En ik zeg dit niet om je te vertellen dat je met het minimale tevreden mag zijn. Maar zodra de Heere de vrucht van bekering ziet, dan zal Hij je boom laten staan. Als jij met al je zonden, met heel je bestaan tot Jezus vlucht omdat alleen bij Hem redding is, omdat alleen in Hem het leven is, dan zal God je boom laten staan. Ik weet niet op welke manier jij anders zou willen zaligworden. Er is geen andere manier dan dat je volkomen vertrouwd op Jezus alleen. Hij is het gegeven middel tot je zaligheid. Op het moment dat Jezus alleen de grond is waar je op vertrouwd, dan zegt de Heere in Zijn Woord, dat je zalig zult worden. Vruchten voortbrengen kan dan ook alleen maar als Christus leeft in jou. Als dat niet het geval is, zullen er geen vruchten te vinden zijn. Maar als Christus alles voor je is, dan ben je ook van Christus. Als je je met heel je leven aan Hem uitlevert en als alle verwachting buiten Hem is afgesneden dan is die verwachting van Christus de eerste vrucht aan de boom.
En daarom vraag ik je nu heel direct: Wie is Jezus voor je? Kun je zonder Hem verder. Kun je buiten Hem leven. En ik weet dat er tijden kunnen zijn in het leven van Gods kinderen dat ze het niet durven uitspreken, maar dat in de daad blijkt dat ze niet zonder Jezus kunnen. Ook al zien ze daar zelf niets van en lijkt het voor de eigen beleving wel of er allemaal zonden zijn die niet te overwinnen zijn, waardoor je denkt dat God niet langer van je afweet. En toch, naar Wie gaat je noodschreeuw uit? Tot Wie vlucht je? En als het nu dwars door alles heen zo is dat alleen Jezus je redden kan, dan zijn er vruchten aan je boom. En dan zeg ik niet dat het daarbij blijven mag. Er moeten meer vruchten komen en toch is die ene vrucht genoeg. Echter als je het bij het minimum denkt te kunnen houden dan vraag ik mij wel af of je dan Christus werkelijk liefhebt. En als het hierbij blijft dan zal er veel twijfel en ongeloof zijn waardoor je toch moet leren zien dat de werkelijke vrede met God ligt in het vertrouwen van Hem zodat je meer en meer vruchten zult voortbrengen. Het is Christus die dat door jou doen zal in je leven. De mest om je levensboom zal dan meer en meer zijn vruchten gaan afwerpen. Het is niet de boom die de vruchten geeft in eigen kracht, maar de mest is nodig om de boom vruchten te laten dragen.
En als het nu zo is dat Jezus je alles is? Hoe sta je dan in het leven? Dan denk ik dat het niet anders kan dan dat je een emmer pakt met mest en dit uitstrooit aan de wortels van je naaste om ze te laten proeven dat deze mest van het Evangelie zaligmakend is. Het beeld gaat natuurlijk maar ten dele op. Het gaat ook niet zozeer om het beeld, maar het gaat om de zaak. Want een boom zal een andere boom geen mest geven. Maar de Heere zendt wel mensen uit in Zijn dienst om het mest van het Evanglie te verspreiden. Dat zijn niet alleen ambtsdragers, maar daarvoor gebruikt de Heere Zijn kinderen. Want als je gevoedt wordt door Christus en als Hij degene is die jou je vruchten laat voortbrengen, dan gun je dat ook een ander. Dan draag je dat Evangelie uit in je woorden en in je daden. En niet iedereen zal dat op dezelfde manier kunnen als een ander. Ieder heeft daarin zijn eigen gaven. Maar in het openbaar komen van de vruchten aan je boom, verspreidt je al het Evangelie. Dat eenvoudige vertrouwen op Christus als je Zaligmaker, dat wordt gezien in de wereld. En ook al kun je vaak zelf je eigen vruchten niet zien en twijfel je daaraan, toch zal de wereld zien dat je het eigendom van Christus bent. En al is je geloof nu nog zo klein, de vruchten zullen openbaar komen.
Maar daarmee is niet alles gezegd. Want als je boom die eerste vrucht van geloof laat zien, dan mag je daar niet in rusten. Want God de Vader wordt in de veelheid van de vruchten het meeste verheerlijkt. Stilstand in het genadeleven is achteruitgang. Er moet groei zijn in de genade. En zo komen er meer en meer vruchten in je leven openbaar. Steeds meer leren leven uit het volbrachte werk van Christus. Steeds meer en meer leven uit Gods beloften en steeds meer alles voor waar leren houden wat de Heere in Zijn Woord tot je spreekt. In jezelf is niets te vinden dan alleen maar zonden, maar in Christus werk in jou breng je vruchten voort. De strijd tegen je zonden is geen strijd die voortkomt uit jou, maar het is Christus door je heen.
En als er nu nog steeds geen vruchten zijn aan de boom van je leven, dan komt er straks een tijd dat je de wrange vruchten zult plukken van het ongeloof. Als je met je zonden nooit bij Christus hebt gescholen, dan wordt straks de boom van je leven omgehakt en verbrand en zul je tot in alle eeuwigheid moeten denken aan dit woord van deze meditatie. Christus is je aangeboden als je Verlosser. Je bracht zelf nooit geen vruchten voort, maar daarvoor wil Christus Zelf zorgdragen, maar jij hebt niet gewild. Hij wil je voeden met Zijn leven. Hij wil je zonden vergeven als je Hem vertrouwd als je Zaligmaker. En anders zul je insgelijks vergaan als die Galileërs en als die mensen in Siloam. Christus roept het je toe: "Wend je naar Mij toe en wordt behouden". Zie op Jezus alleen en je bent gered. Dan zijn er geen bladeren en geen bloesem, maar dan zijn er vruchten. Dat is je behoud, omdat je door Christus vruchten mag dragen. Kom dan tot Jezus.