De Chinese politie martelt Christenen

Dit voorjaar ontving stichting 'De Ondergrondse Kerk' (SDOK) van één van de betrouwbaarste contactpersonen van hun organisatie een aantal foto's van Chinese verhoren en martelingen met bijbehorende documentatie. De namen van de politieagenten en de Christenen zijn door verschillende mensen bevestigd. De fotograaf, een 'ingewijde', verzekerde de politie dat deze foto's van hun werk bestemd waren voor hun superieuren, als een getuigenis van hun 'nauwgezet werk', met de mogelijkheid van 'bevordering'. De meeste van deze gelovigen droegen op de foto's hun doordeweekse kleding. Zij werden gemarteld omdat ze niet naar de Staatskerk gingen. Christenen, die deze foto's naar ons smokkelden, verklaarden dat het martelen van Christenen een wekelijkse gebeurtenis is. De fotograaf houdt zich de komende jaren verborgen. Het verhaal over de martelingen aan Christenen in China: 

Zuster Ma en haar gezin lagen vast te slapen in mei 2001, toen agenten van de Chinese veiligheidspolitie haar huis binnenvielen en haarzelf, haar zoon en schoondochter arresteerden. De politie liet haar vijfjarig kleinzoontje alleen achter, zonder toezicht. Een 27‑jarige vrouw, Yu Zhongju geheten, een vriendin en medechristen, die binnenliep tijdens deze overval, werd eveneens gearresteerd. Volgens vraaggesprekken met leden van Zuster Ma's huisgemeente en verklaringen die uit de gevangenis gesmokkeld zijn, werden in die tijd dozijnen kerkleden gear­resteerd, met knuppels geslagen en met elektrische veestokken en brandende sigaretten bewerkt. Als ze flauwvielen, werden ze met een emmer water weer bijgebracht. Hun ondervragers trapten op de vingers van gevangenen en rukten de kleren van de vrouwelijke gevangenen af, om ze te misbruiken. "Over mijn hele lichaam dienden ze me elektrische stroomstoten toe," zei zuster Ma, vechtend tegen haar tranen. "Ze wilden ons vernederen." De 'New York Times' vermeldde dat de politie in een afgelegen gebied van China een vrouw ondervraagd had die Ma Yuqin heette, maar dat hun pogingen vruchteloos sche­nen. "Ze bleef ongebroken toen men haar sloeg en elektrische stroomstoten toe­diende. Zelfs toen ze bijna dood was, weigerde ze om de namen van leden van haar gemeente bekend te maken of een verklaring te ondertekenen waarin zij haar Christelijk geloof verloochende." Hoewel de lichamelijke mishandelingen bijna ondraaglijk waren, de geestelijke marteling was nog erger. Ma Yuquin kon de geluiden horen van haar zoon die in de kamer naast haar gemarteld werd. Ze konden elkaars gegil horen, nog meer redenen om hun vrienden en hun geloof te verraden. Als Ma Yuquin hieraan terugdenkt, begint ze hartverscheurend te snikken. "Ze wilden dat ik het gegil van mijn zoon zou horen", zei ze. "Het brak mijn hart." Volgens onze bronnen werd Zuster Yu in gevangenschap zo geslagen dat ze overleed. De columnist van de 'New York Times' bevestigde wat onze organisatie de laatste 36 jaren bekend gemaakt heeft: Al meer dan een halve eeuw is deze behan­deling heel gewoon in China. Burgers van wie de enige misdaad is dat zij God aan­bidden, worden gebrand met sigaretten, met knuppels geslagen en gemarteld om hun geloof. 

'Vervolging is goed voor de kerk' 

Na talrijke verhalen, zoals die over Zuster Ma, gelezen te hebben, zou men zich kun­nen afvragen of het Christendom nog enige toekomst heeft en mogelijkheden om te overleven, laat staan om te groeien. Deze vraag had de schrijver van de 'New York Times' duidelijk in gedachten toen hij schreef: "Eén van de ironieën van het Christendom in China is dat in de eerste helft van de 20e eeuw duizenden zendelingen in vrijheid mensen mochten bekeren maar geen noemenswaardig resultaat boekten. Maar nu, terwijl buitenlandse zendelingen geweerd worden en de Ondergrondse Kerk vervolgd wordt, bloeit het Christendom in China met tientallen miljoenen gelovigen." Het is waar, in 1949 waren er slechts 834.000 Chinese Protestanten. In 1982, schatte men hun aantal op 35 miljoen. In 1987 beweerden Chinese Christenen dat er 50 miljoen waren; en in 1991 waren de aan­tallen 63 miljoen Protestanten en 12 miljoen Rooms Katholieken. Vandaag geven zelfs de Patriottische Drie­Zelf Beweging en de Chinese Raad van Christenen toe dat er meer dan 15 miljoen gelovigen zijn. Maar voor iedere gelovige die naar de PDZB kerk gaat, zijn er min­stens zes of zeven die in huizen samenkomen of in de "huiskerken." Het is moeilijk om precies te weten hoeveel Christenen samenkomen en God dienen in deze huiskerken. In 2000 stond in een onbevestigd rapport dat er ongeveer 80 miljoen gelovigen in alle huiskerken waren. Hiermee is duidelijk dat de huiskerken het belangrijkste aandeel leveren aan het Protestantse Christendom in China. De dichtste concentratie Christenen bevindt zich in de provincies Henan in Centraal China en in Zhejiang in Oost China, precies ten zuiden van Shanghai. Gemiddeld tien procent van de bevolking in deze provincies is Christen. In sommige dorpen is zelfs bijna de helft van de bevolking Christen. Door rondreizende Chinese evange­listen is het evangelie verspreid naar alle provincies. Overal zijn huiskerken geplant die weer actief zijn met plaatselijke evange­lisatie. Na de gebeurtenis op het Plein van de Hemelse Vrede, op 4 juni 1989, is de Christelijke groei versneld. Hoe komt het dat het Christendom zo snel is gegroeid in China?

Eén van de pioniers van de hedendaagse Chinese huiskerkbeweging - Dominee Samuel Lamb - bracht 20 jaar in verschillende gevangenissen door vanwege niet- geregistreerde, evangelische activiteiten. Hij vertelt aan een vertegenwoordiger van onze organisatie dat, terwijl de communistische regering probeert de niet­geregistreerde kerk te vernietigen door het opvoeren van de onderdrukking, in feite net het tegenovergestelde gebeurt. Vervolging is de brandstof die voedsel geeft aan het vuur van de opleving. "Voordat ik gearresteerd werd, had mijn kerk maar 200 leden. Nadat ik voor de eerste keer uit de gevangenis ontslagen werd, zag ik dat de kerk was gegroeid naar 900 leden! Toen werd de kerk door de regering verbeurd verklaard (boeken en benodigdheden). Voor de verbeurdverklaring bestond de kerk uit 900 leden. Nadien was zij uitgegroeid tot 2000 leden!" Met een brede lach op zijn gezicht en een schittering in zijn ogen keek de oude dominee Lamb onze vertegenwoordiger aan, terwijl hij uitriep: "Vervolging is goed voor de kerk!" Lamb zegt dat de Chinese kerk snel groeit, omdat zij vervolgd wordt. Zij wordt vervolgd, omdat de Chinese gelovigen krachtig hun geloof verdedigen. De gouden passage in de bijbel voor Christelijke geloofsverdediging is 1 Petrus 3:14b en 15. Hier zegt Petrus: "En vreest niet uit vreze van hen en wordt niet ontroerd. Maar heiligt God, de Heere, in uw harten; en zijt bereid tot verantwoording aan een iegelijk, die u rekenschap afeist van de hoop, die in u is, met zachtmoedigheid en vreze." Petrus draagt ons op om de Christus te heiligen als onze Heere, vooral wanneer vervolging en lijden ter sprake komt, wat in zijn dagen al veelvuldig voorkwam. Petrus spoort de Christenen aan geen angst en zorgen te hebben voor intimidatie, kwelling, marteling en zelfs gevan­genschap. De Chinese gelovigen uit de huiskerken hebben deze houding overgenomen. Hun antwoord verklaart een centraal thema van de Christelijke apologetiek (geloofsverdediging) in zowel defensieve als offensieve zin. De defensieve kant is dat zij bereid zijn om te lijden en te sterven voor Christus en zelfs hun folteraars lief te hebben. Deze houding laat zowel de realiteit zien dat Christus hun Heere is, als wel hun liefde voor Christus vanwege het evangelie. Deze houding is ook erg offensief, omdat, door te erkennen dat Christus hun enige Heere is, deze vervolgde volgelingen van Jezus ieder geloof in, of vertrouwen op iets anders bestrijden. Dit is één van de belangrijkste redenen waarom zij vervolgd worden. Sinds 1949 is de geschiedenis van de kerk van China er één van vervolging en lijden. Maar al gaat de kerk door verschillende stadia van lijden en vervolging, zij is veranderd van een bange 'buitenland ge­kleurde', gevestigde kerk in een moedige, inheemse, ongeorganiseerde kerk; en van een afhankelijke zen­dingskerk in een onafhanke­lijke kerk die zendelingen uitzendt. Het is een kerk die onder het kruis verder ging, volgend in de voetstappen van haar Heere: verraad, voor het gerecht, verneder­ing, verlaten, lijden, dood, begraven, opstanding en de gave van de Geest van Pinksteren.

Bron:    
Stichting 'De Ondergrondse Kerk'
Postbus 705
4200 AS Gorinchem
Tel: (0183) 56 11 86
E-mail: info@sdok.org
Internet: www.sdok.org