Bestaat er toeval?

Geloof jij dat alles wat gebeurt, zomaar gebeurt? Joh, ik kan me namelijk niet voorstellen dat alles zomaar gebeurt. Zou het zo zijn dat het zomaar toevallig gaat regenen, of dat wij zomaar toevallig op de aarde gekomen zijn. Kan jij geloven dat je door toeval geboren bent. Joh, dat kan ik echt niet geloven. Daar moet toch een Macht achter zitten die dat alles bedacht heeft.

Het regent op z'n tijd, de zon schijnt op z'n tijd. De aarde draait z'n gang om de zon. Dat raakt niet uit z'n ritme. Nee, dat kan geen toeval zijn.

Ik geloof vast dat alles geregeerd wordt. Alles wat gebeurt op aarde is volgens mij geen samenloop van omstandigheden. Daar zit een Goddelijke Macht achter, die daar de regisseur van is. Al die gebeurtenissen daar heeft God de regie van in handen.

Ja, ik geloof vast en zeker dat God bestaat. Je kunt toch in de natuur zien wat er allemaal gebeurt. Alles met een vaste regelmaat, alles gebeurt met zo'n ontzettend nauwkeurige orde. Als het toevallig zou zijn dat de zon om de aarde heen draait, dan wordt het heel, heel erg toevallig dat het zo ordelijk gebeurt.

Maar ik geloof ook dat God de dingen die jij en ik meemaken regisseert. Ja, sterker nog God heeft er ook voor gezorgd dat jij en ik geboren zijn. Hij heeft ons gemaakt! We zijn zo bijzonder gemaakt, dat is geen toeval. Dat heeft de natuur niet gedaan, dat heeft God gedaan.

Vanaf het eerste moment dat Hij mensen gemaakt heeft, wilde God al dat die mensen gelukkig zouden zijn. Maar dat wil niet zeggen dat God de mensen gemaakt heeft als een soort robot, die alleen maar reageerde op Zijn bevelen. Hij wilde een mensheid die geheel gelukkig was in alles wat Hij gemaakt had. Daarbij wilde Hij ook dat de mens zelf kon denken, zelf beslissingen kon nemen. Kortom de mens kreeg zijn eigen verantwoordelijkheid. De mens leefde op dat moment ook met God en luisterde naar God, want daarmee waren ze gelukkig.

Maar op een bepaald moment, keerde de mens zich van God af. Die eerste mensen wilden niet maar naar God luisteren en werden ongehoorzaam. En God had nog wel gezegd dat als ze altijd naar Hem luisterden, dat ze altijd gelukkig zouden blijven. Maar als ze ongehoorzaam werden, zouden ze gestraft worden met de dood.

Dom hè, dat ze toch niet luisterden. Want toen ging het fout. Op dat moment wisten ze niet meer wat echt geluk was en zou hun leven op een gegeven moment afgelopen zijn. Ze zouden doodgaan. Maar ze kregen ook veel ellende mee te maken. Ziekte, zorgen, honger, pijn, maar bovenal moesten ze zonder God leven.

Maar eigenlijk zijn wij precies hetzelfde. Wij luisteren ook niet naar God, wij zijn ook ongehoorzaam. Want God zegt bijvoorbeeld dat wij niet mogen liegen of jaloers zijn. Als we naar een andere vrouw of man kijken terwijl we getrouwd zijn, hebben we in ons hart al overspel gedaan. Zie je wel hoe wij ook ongehoorzaam zijn.

Nou zeg je, maar als God dan alles regeert, dan regeert Hij ook de verkeerde dingen die ik doe.

Maar dat is niet waar, want God gaf de mens verantwoordelijkheid om eigen keuzes te maken. Want anders had God van ons wel een soort robot gemaakt. Nee, Hij maakte ons met een eigen verantwoordelijkheid. En daarom stond Hij de verkeerde dingen, de zonde, wel toe.

En toch wil God niet dat wij ongelukkig blijven. Hij wil ons weer gelukkig maken. Ja, dat kunnen wij zelf niet meer. Want wij hebben verkeerde dingen gedaan. En God heeft gezegd dat één zonde genoeg is, om de dood te moeten sterven. We kunnen dus goede dingen gaan doen wat we willen, maar daardoor zijn we nog niet van onze verkeerde dingen af. God vergeet al die zonden niet. Voor al die zonden moet God ons straffen, want Hij heeft gezegd dat Hij dat zou doen. En God doet wat Hij zegt. En het houdt niet op met de dood. Na de dood begint een nieuw leven zonder einde. En als we in dat leven de schuld moeten betalen voor onze verkeerde dingen, dan zullen we heel ongelukkig zijn. En aan dat ongelukkige leven zal geen einde komen. God zegt dat Hij ons dan laat leven in de hel. Daar is altijd vuur en pijn. Dat is erg als je dat mee moet maken. Wat zijn we toch dom om zonder God te willen leven en het zelf weer goed te willen maken tussen God en onszelf.

Ik heb ook lang gedacht dat ik het zelf wel weer goed kon maken met God, maar dat lukt echt niet. Want iedere keer als je dat gaat proberen, doe je weer verkeerde dingen. God wil dat we Hem vereren zullen, omdat de schepping van Hem is. Maar als ik goed ga doen om weer gelukkig te worden, gaat het mij niet om God, maar om mijzelf. Dan vereer ik dus mijzelf in plaats van God. En zo doe ik dat ook weer verkeerd.

Inderdaad, wij kunnen onszelf niet meer gelukkig maken. Maar nu heeft God gezorgd dat er een mogelijkheid is waardoor toch de relatie tussen God en ons weer goed kan worden. Door al onze zonden zijn we schuldig bij God. Maar die schuld kunnen wij nooit betalen. Daarom heeft God Zijn Zoon naar deze wereld gezonden. Zijn Zoon, Jezus Christus, was zonder zonde en bleef zonder zonde. Dat kwam omdat Hij als mens op deze aarde toch ook Gods Zoon bleef. En God kan alles, maar niet zondigen. De straf die wij verdiend hadden die liet Hij dragen door Zijn Zoon. Jezus Christus kreeg een straf die Hij niet verdiend had. Hij moest sterven, terwijl Hij nog nooit een zonde gedaan had. Maar hierdoor droeg Hij de straf, die wij verdiende.

En iedereen die gelooft dat Jezus Christus Gods Zoon is en dat Hij betaald heeft voor onze zonden die zal weer gelukkig worden. God zegt in de bijbel namelijk: want zo lief heeft God de wereld gehad, dat Hij Zijn eniggeboren Zoon gegeven heeft, opdat een ieder die in Hem gelooft, niet verderven zal, maar het eeuwige leven zal hebben.

Dat is wat!! God heeft zelf voor een mogelijkheid gezorgd om gelukkig te worden. Om gelukkig te worden zonder einde. Dan hoef je niet naar die vreselijke hel, maar dan mag je naar de hemel. Daar zal nooit meer pijn, of verdriet, of ziekte zijn. Want daar kun je niet meer zondigen. Daar zal je God altijd vereren vanwege de vergeving die je kreeg van je zonden.

Zeg dan straks maar tegen God, dat je vandaag gehoord hebt dat je weg bent gelopen bij Hem vandaan en daarom straf verdiend hebt, maar dat je door in Zijn Zoon te geloven van de straf vrijgesproken kan worden. En zeg dan maar dat je het moeilijk vindt om dat te geloven en vraag maar of je het toch mag gaan geloven. God wil niet alleen door Zijn Zoon betaling geven voor je schuld, maar Hij wil ook geven dat je dat ook gelooft.

En op het moment dat je geloven mag dat Hij heeft betaald voor jouw schuld, dan weet je ook zeker dat je het eeuwige leven zal hebben. Dan ga je geloven dat alles wat God in de bijbel beloofd waar is. En dat geeft vrede in je hart. Zelf heb ik lang gedacht dat ik het goed kon maken tussen God en mezelf. Maar God liet me zien dat het onmogelijk was om dat te doen. Toen gaf God het geloof dat mijn zonden vergeven werden vanwege het dragen van mijn schuld door Zijn Zoon Jezus. Op dat moment kreeg ik daar een vaste zekerheid van in mijn hart dat al Gods beloften waar zijn. Dat gaf echte vrede in mijn hart, zoals ik dat nog nooit had ervaren.

Wil dat zeggen dat het daarna altijd goed gaat. Nee, jammer genoeg niet. Vaak gaat het nog fout, maar dan mag ik weten dat ook al mijn zonden in de toekomst vergeven zijn. Betekend dat dan dat ik maar raak kan zondigen. Dat zou het kunnen betekenen, maar als je in Christus gelooft, dan wil je niet meer zondigen. Dan zal je er alles aan doen om niet meer te zondigen. Je gaat al dat verkeerde in je leven haten. Dat is een strijd die je hele leven duurt, maar één ding is zeker: niets kan mij meer scheiden van Christus en na de dood is het eeuwige gelukkige leven mij bereidt.

Zou je dat ook niet willen?